Uptime-monitoring, en waarom dat niet genoeg is

Een uptime-monitor kost niets, is in twee minuten ingesteld en geeft je een gerust gevoel. Dat gerust gevoel is het probleem: hij meet één ding, en dat ding gaat bijna nooit stuk.

Wat hij werkelijk doet

Elke vijf minuten wordt één adres opgevraagd, meestal het adres van je site zonder meer. Komt er een statuscode 200 terug, dan is het groen. Komt er niets of een fout, dan is het rood en krijg je een mail.

Dat is nuttig. Een server die eruit ligt, een domein dat is verlopen, een hoster met een storing: dat vangt hij allemaal. Het is alleen een kleiner deel van wat er misgaat dan de meeste mensen denken.

De vier dingen die hij niet ziet

Een 200 met een lege pagina erin. Een fatale fout in een plugin geeft vaak keurig een 200 terug met een wit scherm eronder. De monitor kijkt alleen naar de code, niet naar wat er staat.

De rest van je site. Vallen je permalinks om, dan geeft je voorpagina nog steeds een 200 en elk ander adres een 404. Groen lampje, onbereikbare site. Dit is de meest onderschatte storing die er is, want er is geen enkel signaal.

Wat er uit een cache komt. Staat er Cloudflare of een cacheplugin voor je site, dan wordt de bewaarde kopie teruggegeven. Die blijft groen terwijl PHP eronder al uren plat ligt, tot de kopie verloopt en alles in één keer weg is.

Alles wat een bezoeker moet doen. Je contactformulier dat niets meer verstuurt, je aanmeldknop die een fout geeft, je zoekfunctie die leeg terugkomt. De pagina laadt, en dat is alles wat er gemeten wordt.

Wat je in plaats daarvan wilt meten

• Meer dan één adres. Neem je sitemap en loop hem af. Elke pagina, niet de eerste.
• Wat er terugkomt, niet alleen de code. Staat er inhoud op, of een lege romp? Is het nog dezelfde pagina als gisteren?
• Langs de cache heen. Vraag het nog een keer op met een adres dat geen enkele cache kent. Wat telt is of je site het zelf kan.
• Het verschil tussen twee soorten 404. Eentje van de webserver betekent dat WordPress er niet aan te pas kwam en er iets goed mis is. De eigen foutpagina van WordPress betekent dat je site prima draait en er alleen een adres is veranderd. Dat is een storing tegenover een opmerking in je maandrapport, en aan de statuscode zie je het niet.
• Twee keer voordat je iemand wakker maakt. Eén mislukte controle is meestal het netwerk. Daarvoor hoeft niemand zijn telefoon te pakken.

Moet je die monitor dan weggooien?

Nee. Hij is gratis, hij doet zijn ene ding goed en hij is beter dan niets. Wat je moet weggooien is het idee dat groen betekent dat je site het doet. Groen betekent dat één pagina een statuscode teruggaf, en meer heeft er nooit in gestaan.

Zo doen wij het: elke pagina uit je sitemap, elk uur, langs de cache heen, en pas na twee keer melden we het.